« Poincare' and the beggining of being unpredictable | ص?حه اصلی | اصالتی در شعور و همین طور ندانستن »

The Laplacian Brain

یه زمانی (وقتی مکانیک نیوتنی با مو?قیت های زیادی در توضیح و توجیه جهان مواجه شد ( جهان خودمون! (من عادت دارم از پرانتز ها و براکت های تو در توی زیادی است?اده کنم))) مردم (منظور صاحب نظران) ?کر کردن که همه چیز در مورد دانش طبیعت تموم شده و به یه جور رکود علمی رسیدن.
اون موقع تنها مشکل مکانیک نیوتنی این بود که نمی تونست به دقت بعضی ر?تار های بی نظم منظومه ی شمسی رو که هر 900 سال ات?اق می ا?تاد توضیح بده (خود نیوتن معتقد بود خدا هر 900 سال به اوضاع به هم ریخته ی منظومه ی شمسی رسیدگی می کنه) این بود که یکی پیدا شد (لاپلاس) و مشکل و حل کرد حتی وجود ر?تار بی نظم رو در تـئوری نشون داد.
لاپلاس و گروهی از هم درره هاش به یه نوع جبر علمی اعتقاد داشتن تا جایی که لاپلاس مدعی بود که اگه یه مغز بسیار قوی (اون موقع نمی دونستن یه روزی کامپیوتر این کارها رو انجام می ده) داشت می تونست همه چیز رو پیش بیکی کنه و بدونه. از این جهت چیزی به نام "مغز لاپلاسی" یه م?هوم شناخته شده ایه.
وجود یا عدم وجود یه "مغز لاپلاسی" تو این دنیا خیلی بی ربط با موضوع intrinsic randomness نیست (اگه مطلب قبلی رو بشه خوند)...

نوشته شده توسط shahin در ساعت

نظرخواهی

مبارک باشه.

نویسنده: ehsan در ساعت 11 اردیبهشت 1385 5:01 بֽظֽ

نظر شما چيست؟




مرا به خاطر داشته باش